මනුෂ්‍යත්වයේ නාමයෙන්

මනුෂ්‍යත්වයේ නාමයෙන්
කාවද්දාලනු පිණිස
උතුම් වූ සිතුවිලි සමුදායන්
නුබේ සිත පතුලටම
පවසමි පහන් වු සිත් ඇතිව

නොදෙන්නට දුකක් කිසිවෙකුට
එක් මොහොතකට හෝ
තමන්ටද මහත් කරදර දිනකදී
නිසැකයෙන්ම හිස මතට පතිතවිය හැකි බැව්
තබාගත යුතු සිහි නුවණින්

අවසන් වුවත් කණගාටුවේ හෝරාව
එකෙකුගේ හිත් කොනින් මැකී ගියමුත් සදහට
දැකිය හැක බැලුවොතින් තත්පරයක් පසුපසට
වේදනාවන් නොමියෙන මතකයක
අනෙකාගේ මුළු ආත්මයම බිලිගෙන

වෛරයක් නෑ මගේ හිත තුල

එපා කිව්වත් නුබ මට
ගියා නුබ හැර දමා පිට රට
ආයෙ එනවානෙ මම නිසැකව
නුබ මගේමැයි කර ගන්නට

ගියේ නුබ හැර දමා මේ ලෙස
අනාගත පැතුම් ඉටුකරනට
අපි අපේ වෙන මතු දවසක
සිහින මැව්වනේ මම හැම දින

ඇමතුවා නුබව පුලුවන් වු හැම විට
ගතවුවා දවස් මෙලෙසින්ම විගසට
අංකය වැරදීය දිනකදී අමතන
සිත කලබලය වැරැද්ද නොවැටහෙන

දැනගන්න ලැබුනා නෙ නපුරු වූ සිද්ධිය
නුබ දැන් වෙන කෙනෙකු ලග හිද දැවටෙන
වෛරයක් නෑ මගේ හිත තුල
පතමි සුභ පැතුම් සොදුරු මතු දිවියට

ආදරණීය සොරකම

නූතන කාල සටහනක් තුල
ජීවිතය ජයගන්න අපහසුය බෝ විට
එය අන් කවරකුද නිසා නොව
ආර්ථික කෙනෙහිලිකම්ම අප වට කොට

හිරේ ලැග්ගාට කල මේ වරදට
දුකක් නම් නෑ මට කිසි විට
අති එකම දුක මා දවාලන
මවට මක් වීද දැයි මා නොදනින

නැත මුදල් මවගේ බෙහෙතට
සොරකම් කලේ ඒ නිසයි පලමුවර
කරන්නට කිසි දෙයක් නැතිකොට
අනේ මම මක්කරන්නද ඒ හැර

අමතකද බොල මේ අපේ භූමිය..

සිංහලේ දේශය , බුදු පහස ලද
උරුමකම් කියන සිය දහස් වසකට
නිල්වන්ව පෙනෙනා ගුවන් තලයට
එකම රට මෙය මුලු ලොවක් මවිතකල

ඈත අතීතයෙ පටන් දිගටම
නසන්නට අප හෙළේ දිවයින
කලත් උත්සහ දිගින් දිගටම
නොහැකිවිය දැක වීර තෙද බල

තවම පවතී එකී පිළිවෙත
ජාති ආගම් වනසමින් අද
නැගිටියව් තොපි නිදිද තවවම
අමතකද බොල මේ අපේ භූමිය

කුළුදුලේ ගැහැණු දරුවා

කුළුදුලේ ගැහැණු දරුවා
ඉපදුනු කලට මෙලෙසා
වාසනාව නිවසට කැන්දා
ගෙනෙන බව කියයි අපේ මුත්තා

වාසනාව කවරක් විලසා
එක විටම නොතේරෙයි මෙමටා
සොයාගෙන කුළුදුල් දරුවා
ගියා ගෙයකට උදේ වරුවා

වයස විස්සේ කුළුදුලේ දරුවා
ගෙදර වැඩ ඉහ මොලද පුප්පා
දහඩියද හැම තැනින් බේරා
බිමට වැටුනේ ටිකි ටිකි හඩද නංවා

වැටහුනා සත්‍ය හොදට මෙමටා
වාසනාව නිවසටම කෙලෙසා
බුරුතු පිට වැඩ ඇයට සැමදා
අනේ කුළුදුල් දුකක තරමා