ඉගිකරන ඇස් මා වෙත යොමුව තියේ
පෙම් බැන්ද ඒ කෙලෙස මොහොතකිනේ
මල වටකර බඹරුන් පෙල ගසනු පෙනේ
මේ බඹරා නුඹටම බව කියනු කෙසේ
හිවලුන් වියරු වී ඇත ජිනීවා රඟ මඩල
අතහරිනු හිත් රිදුම් එක මොහොතක් ඔන්න
දිවිහිමියෙන් රැකගනිව් දිනූබිම විරුගොල්ල
පාවා නොදෙව් අප ලක්මව පලමුව වන්න
මියයන්නෙමි මේ මව්බිම මතම
රැකගෙන උරුමයන් ඉතිහාසය සමග
පරයන් දමමි ලක් ගැට්ටෙන් බිමට
යක්පුර සිංහයන් අවදියි තවම

වෙන්නට හෙටක්
ලාහිරු දිළෙන,
සුවඳ හමනා උතුම් මල් පිපෙන,
හදවතට සමකලෙමි
ඒ මල් පෙති සියලු ගෙන,
වන්නට ඔබේ, මේ නව වසරෙහිම
වූ පවද ,මේ කල මෙලෙසකට
එන භවය පතමි මනුසතකු වී උපදින
නිවන් දකිනට මෙතේ බුදුන් දැක
නමස්කාරවේ හිමියනි ගෞතම