පයින්ම යනු

මීනයෙන් මේෂයට

කුමක් කලත්..

 

කොතෙක් දැගලුවත් සඟවා ගන්නට,
නෙතු පියාගත් නිමේශයක් පාසා..
ඔබ එයි මාගේ මතකයට.
සෙනෙහසින් පිරවූ මාගේ මතකය,
ක්ෂණයකින් කඩා වැටුනේ මන්ද?
මාගේ පිවිතුරු ඒ උතුම් ආදරය,
ඔබට පිදුවේ..
සදා නොමියෙන ලෙසට,
චපල සිත් හී වූ ඔබේ ආදරයෙන්,
අදුරු විය මාගේ ජීවිතය....

කුමක් කලත්..
අමතක කරන්නට බැරිය,
නුබට වූ මාගේ සෙනෙහස.....

මේකත් මට එව්ව එකක් , එව්ව කෙනා නම කියන්න එපා කිව්වා
අපි එයාට නමක් දාමු

" ආඩම්බරකාරි "

සංසාරේ

මා නොකෙරූ වරද

නිවී පහන් වී ගිය
මගේ සිත
අවිලුවා නුඔ
නැවතත්..
ගිනි දැල් සිසාරා
මගේ හද පුරාවට
මගේ දෙනෙත්
නුඔ රුවින්
දකින විට
සිහි වුනා
නුඔ
දොස් නගපු හැටි
මට.
මා
නොකෙරූ වරදකට

(ලියා මට එව්වේ.. සුරේෂ් රංගන)